تغذیه درختان پسته پس از برداشت

حسین رضایی تاج‌آبادی:

بسیاری از باغداران پسته پس از برداشت محصول باغ را رها می‌کنند و تنها به یک آبیاری تا زمان ریزش برگ درختان و شروع عملیات زمستانی اکتفا می‌کنند. باید توجه داشت که فاز دوم رشد ریشه تقریباً از شهریورماه آغاز می‌شود و تا نیمه‌های پاییز ادامه می‌یابد و فرصت بسیار مناسبی برای جذب عناصر غذایی فراهم می‌گردد. کارایی جذب در این زمان حداقل 70 تا 80 درصد ابتدای سال است و مواد غذایی به‌راحتی توسط درخت جذب و ذخیره می‌شوند و سال بعد درختان استارت و رشد بهتری را خواهندداشت.

چنانچه درختان در وضعیت پُرمحصول باشند فشار زیادی را تجربه می‌کنند و قطعاً تغذیه پس از برداشت با کود مرغی سبک یا کودهای مایع از هر نوعی بسیار مفید است. معمولاً پس از برداشت تمام شاخه‌ها از عناصر غذایی تخلیه می‌شوند و اگر در زمستان هوا سرد شود، در صورت عدم تغذیه مناسب در ابتدای فصل رشد سال بعد سرخشکیدگی شاخه‌ها اتفاق خواهدافتاد. حتی درختانی که در سال ناآور بودند باید یک تغذیه سبک داشته‌باشند. باتوجه به شرایط خاص آب و هوایی که امسال داریم، هنوز این تغذیه تا یک ماه آینده قابل انجام است.

درصورتی که جوانه گل خوبی برای سال آینده روی درختان وجودداشته‌باشد، در بازه زمانی پس از برداشت باید مصرف کودهای کلسیمی در برنامه غذایی باشد. همچنین، اگر در باغی مشکل کمبود بُر و ریزمغذی‌ها مشاهده شده‌است، مصرف این عناصر در همین زمان را به‌صورت خاکی می‌توان انجام داد. البته یک فرمول عمومی شامل عناصر روی، ازت و حتی پتاسیم به‌علاوه اسید آمینه به‌صورت محلولپاشی قابل توصیه است.

هرچه درخت در پاییز بیشتر تقویت شود قطعاً در آغاز فصل، رشد بهتری خواهدداشت. موضوع دیگر، حفظ برگ درختان پسته پس از برداشت است، چون در صورت ریزش برگ‌ها، آنها مجدداً سبز می‌شوند و سرماهای زودرس یا دیررس پاییزه باعث از بین رفتن آنها و سپس ضعف شدید درختان می‌گردد. باید توجه داشت پس از برداشت محصول حتماً زخم آب باید داده شود، چون علاوه بر ترمیم درخت به جذب عناصر غذایی نیز کمک می کند.

مصرف کلسیم پس از برداشت پسته

باتوجه به اینکه دوره وقوع بارندگی‌ها از زمستان به بهار تغییرکرده و در فروردین و اردیبهشت شاهد بارش نزولات جوی هستیم و رطوبت هوا افزایش می‌یابد، اختلالات شدید جذب کلسیم در درختان پسته مشاهده می‌شود. برای بالا بردن محتوای کلسیم گیاه بهترین زمان در فصل پاییز است. مصرف کلسیم از شهریورماه آغاز و تا پایان مهرماه امکان پذیر است. بنابراین، تا زمانی که برگ روی درختان پسته وجوددارد می‌توان کلسیم را خصوصاً در فرم نیترات کلسیم به‌صورت خاکی مصرف نمود؛ چون نیترات‌ها قابلیت جذب بالایی دارند. در روش خاکی هرچه برگ‌های سالم‌تری روی درختان وجودداشته باشد، کلسیم بیشتری از طریق تبخیر و تعرق قابل جذب است.

طبق تحقیقات انجام شده حتی محلول‌پاشی کلسیم پس از برداشت پسته اثربخش است. معمولاً توصیه بر این است که روی، بُر و ازت زمانی به‌صورت محلول‌پاشی استفاده شوند که برگ روی درختان وجوددارد. اما مصرف کلسیم به‌صورت محلول‌پاشی در زمانی باید باشد که 70 درصد از برگ‌ها ریزش کرده‌باشند، چون انتقال کلسیم از برگ درخت پسته به جوانه بسیار کم است و در عوض قابلیت جذب به‌صورت مستقیم از طریق جوانه‌ها بیشتر است.

مصرف بُر پس از برداشت پسته

در مهرماه که هوا خنک است و برداشت پسته به اتمام رسیده، درختان پسته به تقسیم سلولی می‌پردازند که وجود عناصر روی و بُر برای اینکار در این زمان بسیار ضروری است. در بعضی از منابع حد مجاز بُر در برگ عدد 250 پی‌پی‌ام ذکر شده‌است، اما درواقع برای درخت پسته خصوصاً رقم احمدآقایی مقدار 500 پی‌پی‌ام در برگ منجر به برداشت بیشترین محصول شده‌است. باید توجه داشت مسمومیت بُر در مقادیر بیش از 800 پی‌پی‌ام اتفاق می‌افتد و کمتر از این مقادیر مشکلی را ایجاد نمی‌کند. بنابراین، محلول‌پاشی بُر قابل توصیه است. علاوه بر این، معمولاً یک نوبت مصرف بُر در خردادماه نیز به‌صورت خاکی توصیه می‌شود.